Eskiden benim için referans sayılabilecek iki gazeteden(diğeri Radikal,Vakit değil) biri iken artık Zaman okumuyorum. Nedeni çok basit, hertürlü görüşe sahip yazarlar ve fikir insanlarını birarada barındırdıkları halde içlerinden ilgiyle ve heyecanla yazılarını takip ettiğim Alev Alatlı’nın gazete tarafından ansızın(!) yüzüstü bırakılması.2 ay kadar önce Zaman Gazetesinin sitesinde Alev Alatlı’nın yazısını ararken malum ayrılık haberini okuyunca çok şaşırmıştım. Her olayda olduğu gibi,kutuplaşan medyamızın bir kutbu İslami basın diye etiketledikleri karşı tarafı ayyamcılıkla suçladı, diğer kutup ise sessiz kalmakla yetindi. Aynı olayın diğer versiyonu(Emin Çölaşan) için de aynı durum sözkonusu. Ta ki Alev Alat’lının ağzından olayı öğrenene kadar olayın iç yüzünü merakla bekledim.
Siyasetin dedikodusunu değil ilmini yazan bu değerli hanımefendinin yazıları günümüz siyasi konjektöründe gazete için tehdit unsuru olarak algılanmış ve habersizce tek taraflı yayınlamaktan vazgeçmişler. Olayın perde arkasını Google yardımı ile kısa bir araştırmadan sonra bulabilirsiniz. Kim kimi kandırdı , kim yalan söylüyor fazla merak etmiyorum , benim ilgilendiğim tek konu,Zaman milletin gözünde referans gazete özelliğini artık kaybetmiştir. Bu riski göze alarak hala ve hala olayı sümenaltı etmeleri açıkçası benim kanıma dokunmuştu. Okumadan edemeyeceğim A. Turan Alkan hocamın yazılarına da (sağolsunlar) okurlarının hazırladığı weblog‘dan hatta RSS ile takip ediyorum.
Velhasıl kelam ,okunacak(güvenilecek) gazete kalmadığı için ben de kendimce gündemi derleyip burada paylaşıyorum.
