Laik bir babanın imam hatip de okuyan bir evladı olarak , yasağa karşı o zaman destek olmuştum . Kızlar başını açacak da ortalık şenlenecek ya, başka derdimiz yok ilelebet. Ortaokulun son sınıfında , birgün babam geldi , “oğlum sizin okulu kapatıyorlar” dedi. Aklımdan kapatsınlar anasını satiim diye geçmedi değil. Öğle arası bilardo oynayalım, cüzdanın içinde teklik sigara saklayalım, kızlardan gelen mektuplarla kafa bulalım derken geçen günlerde , şimdi ki tabirle postmodern darbe olmuş, hükümet yıkılmış , hükümet kurulmuş , olan bizim okullara olmuş da haberimiz yok. Neyse babamın uyarısının akabinde 7 yıl sürecek olan imam-hatip macerasını yarıda kestim . Şimdiki LGS nin işini gören sınava girdim , anadolu öğretmen lisesine yerleştim. Nerden nereye, üniversitede bilgisayar mühendisliği okudum diyecem şimdi gülecekler diye korkuyorum.

Netice itibariyle , türban yada başörtüsü , kim ne derse desin adına , yasaklandı , olan bize oldu .

İyi hatırlarım , şuanki Başbakan R.Tayyip Erdoğan tutuklu kalmıştı uzun bir süre. O hapisanede iken , imam hatip öğrencileri , mitingler protestolar düzenlemişlerdi de, biz bilardo masasından kafamızı kaldırmamıştık. Bir gün bir kız elinde bir kağıt karşıma dikilmiş , cırtlak bir sesle , “Tayyip Erdoğan’ ın hapisaneye atılmasını protesto için imza topluyoruz , kalem vereyim mi?” şeklinde emri vaki yapmıştı. Verilen cevap : “Git kızım , işin mi yok , babamın oğlu mu, yatıyorsa mapusta , vardır suçu, “.

Her doğru sahibinin doğrusudur demişler . Boşuna değil. Kapalı genç kızları kafasındaki örtüye türban , nenemin başındakine başörtüsü adını vermişler.Türban siyasi simge , diğeri inancı gereği takılan örtü. Ne muhteşem bir niteleme değil mi? Bu kavganın hakemi kimdir diye soran da yok .

Özellikle haber sitelerindeki yazılan yorumları gülmek için okuyorum. Kraldan çok kralcı olan mı ararsın , cümlesini 9 Işıktan nükteler ile noktalayan ararsın , şeriattan korkan mı ararsın ,hepsi er meydanına çıkmış gibi kin kusuyor birbirine.

1 ay sonra siyasiler başka bir konuya kilitlenecek , vatandaş hiç birşey olmamış gibi günlük hayatına devam edecek. E bu kavga niye? 1997 yılından önceye kadar başörtüsü siyasi sembol değilmiydi , peki? Öyleydi ama yeni farkedildi sanırım .

Birileri meydanın peyzajını hazırlıyor , millet de hep birlikte karnavalın başrolünü oynuyor . Geçenlerde, vatandaşların ülke siyasetine olan ilgisi adlı bir araştırma sonucu açıklandı . Bizden başka ülke siyasetine bu kadar bağlı başka millet yokmuş . Aksiyoner bir milletiz. 12 eylül ihtilalini düşünürsek eğer, birbirini öldürecek kadar siyasi değerlere bağlıyız . Yok mudur bunun bir orta yolu?

Yada şöyle sorayım: Hayatın sorunsuz ve huzurlu bir diyalog içinde seyrini devam etmesi için , kişiye düşen görev nedir?

Verilen cevapların hiç işe yaramadığı durumlar yokmudur?

Düşündüğün gibi değil!!

Bir hikaye var, yanlış zamanda yanlış mekanda durumunu iyi anlatır;

Kadın sürekli gıcırdayan gardrobunu tamir etmesi için marangozu çağırır. Marangoz gardrobun sağına soluna bakar hiç ses duyamaz. “Hanımefendi bu gardropda bi sorun yok ses çıkmıyor hiç” der. Kadın da bunun üzerine ,”ama her tren geçtiğinde ses çıkıyor , gıcırdıyor ” diye sorunu anlatır. bunun üzerine marangoz peki der, ve trenin geçmesini beklemek için gardrobun içine girer ve kapıyı kapatır.

Hikaye bu ya, tam o anda kadının kocası çıkıp geliyor. Üzerini değiştirmek için gardrobu açar ve bizim marangozu görür .

“Ne arıyorsun lan burda hay………….” diye öfkesini kusmaya başlayan kocaya bakan marangoz mahsun birşekilde cevap verir:

“Valla abi , şimdi tren bekliyorum desem inanmazsın”.

Savunmasız bir zamanınızda bütün şartlar sizin aleyhinizde olsa, ne düşünürdünüz? Üstelik derdinizi anlatmak için fırsat da verilmezse!!

Siz siz olun dostlar, böyle durumlara sokmayın kendinizi.

Demek istediğim, iki farklı dilde klavye kullanmanın dayanılmaz çilesi . Gündüz ABD ithali notebookumla haşır neşir olurken akşam hayvani cüssesiyle heybetine bakılıp insanı cezbeden masaüstüm ile türkçe klavye ile konuşuyorum . Hem parmaklarım hem de beynim açısından aşırı derece yorucu bir hadise. Aha işte demek istediğim buydu.

Aslında yazının başlığı ne alaka diye soran olursa , ciddi ciddi yeni başlık ararım.

Rüküşlük bir yana, özellikle Zeki Müren, Barış Manço ve Adile Naşit’i bir arada görmek insanın yüreğini ısıtıyor.

İlk ölüleri topraga gömme islemi, İspanya nın Atapuerca bölgesinde 350 bin yıl öncesine kadar dayanıyor.

Bütün ölümlerin temelinde oksijen eksikligi yatar.

Ölümün ilk üc gününde enzimler yemege basladığınız gibi sindirilmeye devam ediyor. Parçalanan hücreler bagırsaklarda yasayan bakterilerin yemegi oluyor.

ABD de gömülen cesetler, topraga her yıl ortalama 3 milyon litre sıvı bırakıyor.

Bİr İsveç sirketi, cesetleri cesitli kimyasal maddelerle donduruyor. Ceset, bir tüpün icinde 6 ila 12 ay arasında ayrısıyor ve tamamen yok oluyor. Böylece cevreye zarar verilmedigini iddia eden sirket, buna ekolojik defin diyor.

Hindİstan daki Zerdüstler, cesetleri akbabaların yemesi için acık alana atıyor.

İngiliz Kralicesi Victoria nın kocası Prens Albert, bornozu ve elinin alcısıyla gömülmek icin ısrar etmisti.

Madagaskar da aileler akrabalarının kemiklerini cıkarıp törenle köyün etrafında dolastırıyor. Daha sonra da kemikler yeni bir kefene koyulup yeniden gömülüyor. Eski kefen, yeni evlenene veriliyor veya çocugu olmayanların yataklarına seriliyor.

19 uncu yüzyılda Mısır da demiryolu insaatı yapan sirket, mumyaları lokomotiflere yakıt olarak kullandı. Böyle büyük tasaruf yaptılar.

İngİlİz filozof Francis Bacon, tavugu dondurmak istedi. Tavugun icini karla dolduran Bacon, soguktan hastalıga yakalandı. 1926 yılında da zatürreeden hayatını kaybetti.

Embrİyonİk gelisim döneminde organların olusumunda bazı hücreler ihtihar ediyor. Eger bazı hücreler ölmeseydi, ördekler gibi taraklı ayaklarla dogardık.

1907 yılında Massachussettsli bir doktor, özel bir ölüm dösegi tasarladı. Sonra da insan vücudunun ölüm anında 21 gram kaybettigini rapor etti. Bu nedenle ruhun 21 gram tuttugu varsayılıyor.

ABD de insanların yüzde 80 i hastanede ölüyor.

ABD nin New York kentinde cinayet kurbanından cok intihar eden insan var.

İnsanlıgın baslangıcından beri 100 milyar insanın öldügü sanılıyor.
Anlatmaya calistigim…hayat bir devir dayim ve suan kimbilir kimlerin üzerinde geziyoruz,kime borcluyuz bugün yedigimiz domatesi?ölülerimiz böylece yasiyor etrafimizda ve icimizde.
bu yüzden cok dogaldir rüyalarimiza girmeleri yada bazen görebilmemiz…

GELIYORLAR GIDIYORUZ
içimiz bir doğumevi
dışımız musalla taşı
ölüleri doğuyoruz içimizde
kendimiz ölüyoruz
an be an

geliyorlar gidenler bir bir
ekmek oluyor
salata
domates
kavun karpuz oluyorlar
hücrelerimize yerleşip
dolaşıyorlar damarlarımızda

ölüler yaşıyor içimizde
biz her an ölmekteyiz
binlerce
dökerek ölülerimizi
banyo küvetlerine

yaşıyorsa ölüler içimizde
biz ölüyorsak yaşarken
ölmek ne yaşamak ne
ölen kim yaşayan kim

ölüm biraz yaşamak
yaşamak ölmekse azar azar
ve yaşarken ölüyor
ölürken yaşıyorsak durmadan
hem ölüp hem yaşıyorsak
bu kadar korkmak neden ölümden
ve yaşadığımıza sevinmek
neden

COŞKUN KARABULUT